• Jules

Daten met huidproblemen: Over billenjeuk en gehaktballetjes




Mijn probleemhuid houdt me dagelijks bezig. En als ik dat niet doe, dan wordt ie zó droog en schilferig, dat je er een tafeltje mee kan opschuren. In deze blogreeks schrijf ik over de hilarische en/of gênante impact van deze huidproblemen op mijn dating life.


Eerste blog gemist? Lees ‘m dan alsnog hier.




De eczeemloze loze date

Zenuwachtig wacht ik bij de tapasbar op mijn date. Jack is al 20 minuten te laat. Zou hij me laten zitten? De absurde voorbereiding voor deze date kostte welgeteld een week: Tussen het werken door naar dokter Knap; trouw smeren met hormoonzalf; elke dag als een gevlekte koe klanten ontmoeten (omdat ik even geen make-up gebruikte); en dan komt mijn date waarschijnlijk niet eens opdagen?! Ja hoor, heb ik weer…

Maar plotseling verschijnt er een aantrekkelijk exemplaar van het andere geslacht voor mijn neus. “Hoi! Ik ben Jack, en jij bent zeker Jules”, zegt hij glimlachend en geeft me 3 zoenen. Die week voorbereiding was dus gelukkig niet voor niets geweest.


Kleding voor je date: wastips van Jules
Ik kocht voor de gelegenheid een nieuw jurkje. Maar heb je, net zoals ik, snel last van een geïrriteerde, droge en/of jeukende huid? Dan:

TIP 1: Gebruik never nooit wasverzachter. Helemaal niet voor ondergoed. Tenzij je graag billenjeuk wil tijdens je date (mocht het al te laat zijn, bekijk hier dan tips tegen de jeuk).

TIP 2: Wasmiddelen die beweren ‘neutraal’ te zijn of speciaal voor de gevoelige huid, zijn dat meestal juist niet. Check ook zeker op ‘Cocamidopropyl betaïne’. CMPB is een veelvoorkomend allergeen. En helaas vind je het in enorm veel toiletartikelen en schoonmaakmiddelen. 

TIP 3: Mijn persoonlijke ervaring over het algemeen is: ‘hoe meer je ervoor betaalt, hoe meer je huid ervan baalt’. Goedkope producten bevatten vaak dus juist minder allergenen.

Heb jij nog tips? Laat het weten in een reactie!

Het warme zonnetje scheen, dus we besloten op het terras te zitten. ‘Heb je trek?” vroeg Jack. Ik gaf aan dat ik alleen trek had in een kopje koffie.


Jack daarentegen bestelde een zeer uitgebreid tapasmenu. Na lang aandringen at ik 1 Spaans gehaktballetje mee. En daar liet ik het bij, omdat ik natuurlijk niet wilde overkomen als een profiteur.

De dermatoloog en de huidpatiënt maken kans op Jack

Het eerste half uur was gezellig, totdat Jack uit het niets begon te mijmeren over zijn ex. En dan praten we niet eens over een recentelijke ex. Nee, Jack realiseerde zich blijkbaar ineens dat zijn ex van 15 jaar geleden (ja dat lees je goed) eigenlijk helemaal zo gek nog niet was.


Gevolg? Ik weet nu dus alles over Maya (oh ja, mijn dermatoloog heet trouwens ook Maya): dat ze een slimme dermatoloog is (uhm…oh sjid…); dat ze veel mannen aantrok (note to self: morgen direct van dermatoloog veranderen); dat ze prachtige haren heeft (en ik heb alopecia, aangenaam) en een perzikzachte huid (ja hou nou maar op dude. Sowieso: wie vertelt nou zoiets over zijn ex?).


“Maar ach, je kunt niet teveel bij het verleden stil blijven staan hè”, aldus Jack. Maar tijd om hier op te reageren, kreeg ik niet. Want echt onmiddellijk hierna deelde Jack me mee dat ik ‘ook zeker een kanshebber was’. “Maar een mogelijke relatie tussen ons moet wel groeien natuurlijk”, benadrukte hij.


Mijn mond viel open van verbazing. Het Spaanse gehaktballetje rolde er nog net niet uit. Jack zag zichzelf blijkbaar als de ‘jackpot’ van de relatie-loterij…

De afrekening: Hit the road Jack…

Ondertussen legde de ober de rekening neer op tafel. Ik griste in mijn tas naar cash. Dat ene koffietje betaalde ik uiteraard zelf wel. En ik gaf 2 euro extra, dan was die Spaanse gehaktbal ook volledig financieel gedekt. Ik stak mijn hand uit naar Jack om het geld te geven. Maar hij keek er met gefronste wenkbrauwen naar.


Als een getrainde havik speurde ik vliegensvlug mijn hand af op zoek naar eczeem of gekke bulten. Een automatische gewoonte. Huidproblemen zijn net als vervelende schoonmoeders: je weet nooit wanneer ze onuitgenodigd op komen dagen.

Maar nee, de reden bleek iets anders: Jack was namelijk verontwaardigd. Goh, en weet je waarom? ‘Omdat hij het belachelijk vond dat ik de rekening niet wilde splitten!’ Het liefste had ik hem direct het restantje tomatensoep over zijn hoofd gegoten, maar ik koos ervoor zwijgend naar de kassa te lopen.


Anyway, mijn koffiedate met rare Jack deed dus vreselijk pijn aan m’n pinpas. Ik wist dan ook niet hoe snel ik daarna weg moest komen. (En van dermatoloog moest veranderen.)


P.s.: Sindsdien eet ik nooit meer Spaanse gehaktballetjes.


Volgende keer: de date die dacht dat iemand me had geprobeerd te wurgen na het zien van mijn ontstoken eczeem-nek.


Met ecztreem lieve groetjes,

Jules

632 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven